Tregimi 1
Të bëhemi shëmbëlltyrë për fëmijët tanë“O ju që besuat, pse po e thoni atë që nuk e punoni? Te Allahu është shumë e urrejtur ta thoni atë që nuk e punoni! (Kuran, es-Saff: 2-3)

Një prind thotë se djemtë dhe vajzat e tij e kanë edukuar atë para se ai t’i edukojë ata. Kur u pyet se si, ai tha se para se të kishte fëmijë e konsideronte veten fetar e kur ia fali Zoti vajzën e parë, ndjeu se gjendja ishte më ndryshe, se duhet të përmirësonte më shumë fjalët dhe sjelljet. Sa herë që nga ai shfaqej ndonjë sjellje e caktuar, e pyeste veten nëse dëshironte ta shihte vajzën e tij me sjellje të tillë. Edhe pse ajo sjellje nuk binte ndesh me fenë dhe traditën e popullit, por me shpresë se do të bëhej model sa më i mirë për fëmijët e tij.

Kështu vazhdoi edhe pas lindjes së fëmijëve të tjerë. Ai ndiqte fjalët dhe sjelljet e tyre sa ishin të vegjël. Megjithatë, nganjëherë shihte tek ta disa sjellje që nuk i pëlqenin, mirëpo pas një kohe e kuptonte se ajo sjellje kishte buruar pa qëllim nga nëna e tyre ose nga vetë ai dhe kështu ata e kopjonin prej tyre. Sapo e hetonin këtë, ata menjëherë fillonin ta përmirësonin sjelljen e tyre. Edhe më shumë se kaq, ata dy vendosën një hartë të lidhjeve të tyre shoqërore dhe të vizitave ndaj të tjerëve, që të ndikojnë për mirë në edukimin e fëmijëve. Krijuan lidhje me njerëz të mirë e të cilët i kishin edukuar mirë fëmijët e vet. Gjithashtu ata programuan kohën e gjumit, zgjimit dhe orët e shikimit të televizorit, madje edhe programet të cilat i zgjodhën. Për këtë aryse, ai thotë se fëmijët e tij kanë ndikuar në edukimin e tij, para se ai t’i edukonte ata. 

Kjo është ajo çka thotë ai, ndërsa po të shprehemi më ndryshe i bie se ai e përmisonte vazhdimisht veten e tij që të jetë i denjë për edukimin e fëmijëve të vet.
● Nuk po kam dëshirë të flas shumë për rëndësinë e të qenit shëmbëlltyrë për fëmijët tanë, sepse mendoj që të gjithë e dimë se sa është e rëndësishme kjo gjë, mirëpo vetëm diç po dua t’ia kujtoj vetes dhe juve, prindër të nderuar. Ta paramendojmë se një sjellje të mirë apo të keqe që e kopjuan fëmijët tanë nga ne, kush e di se në sa e sa breza përcillet ajo. P.sh. nëse fëmijët tanë kanë kopjuar nga ne pirjen e duhanit ose ndonjë cilësi tjetër të keqe, pastaj prej tyre e kanë trashëguar fëmijët e tyre, pastaj fëmijët e fëmijëve të tyre e kështu me radhë, e kemi parasysh sa mëkate kemi bërë dhe sa njerëz i kemi marrë në qafë?

Po kështu ta paramendojmë edhe ndonjë cilësi të mirë, si p.sh. nderi, të folurit mirë, sinqeriteti, falja e namazit etj. Sa kohë këto të trashëgohen nga ne brez pas brezi, do të shpërblehemi nga Zoti, njëherit edhe do të bëhemi shkak për shpërblimin dhe shpëtimin e të tjerëve.

I dërguari i Allahut, Muhamedi a.s. ka thënë: “Ai që fton për në rrugë të drejtë do të ketë shpërblim sikurse ata që e ndoqën atë, pa iu pakësuar atyre shpërblimet. Dhe ai që thërret për humbje, do të ketë mëkat sikurse ata që e bënë mëkatin, pa iu zvogëluar atyre fare mëkati”. 

“Vërtet, Ne i ngjallim të vdekurit dhe i shkruajmë veprat dhe gjurmët e tyre dhe çdo gjë kemi regjistruar në Librin e Ruajtur.” (Kuran, Jasin: 12).

Nga libri
Prindërit_e_Suksesshëm

 

Check Also

Që kur filluam ta praktikojmë këtë këshillë, hajri dhe nafaka na vinin nga të gjitha anët

Para tre vjetëve vizitova një shoqe shumë të dashur pasi që ajo ishte martuar. Jetonin bas…